Служба обработки заказов: +7-700-911-5555 ((С 08:30 до 17:30 (пн-пт)))
Пункты доставки

АЛОТЕНДИН 0,005/0,005N30 ТАБЛ

Рецептурный препарат
Временно нет в наличии
Вид товара: Лекарственные средства
Действующие вещества: Бисопролол+амлодипин
Производитель: -Egis Pharmaceuticals PLC, Венгрия; по лицензии AstraZeneca, Швеция
Форма выпуска и упаковка: 10 таблеткадан біріктірілген «соld» (полиамид/алюминий фольга/ПВХ) үлбірден/алюминий фольгадан жасалған пішінді ұяшықты қаптамада. 3 және 9 пішінді ұяшықты қаптама 10 таблеткадан, медициналық қолдану жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапшаға салынған



По 10 таблеток в контурных ячейковых упаковках, состоящих из комбинированной пленки «соld» (полиамид/фольга алюминиевая/ПВХ)/ фольги алюминиевой. По 3 контурных ячейковых упаковок по 10 таблеток вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Хранить в сухом месте: Да
Беречь от детей: Да
Хранить в защищенном от света месте: Да
Все аналогичные товары
Купить АЛОТЕНДИН 0,005/0,005N30 ТАБЛ цена
Внешний вид товара может отличаться от изображённого на фотографии
Инструкция по применению

Алотендин инструкция по применению

Лекарственная форма

5 мг/5 мг, таблеткалар



Таблетки, 5 мг/5 мг

Состав

5 мг/5 мг бір таблетканың құрамында

белсенді заттар:

  • 5 мг бисопролол фумараты

    5 мг амлодипин (6
  • 95 мг амлодипин бесилатына баламалы)
  • Одна таблетка 5 мг/5 мг содержит

    активные вещества: бисопролола фумарат 5 мг

    амлодипин 5 мг (эквивалентно 6
  • 95 мг амлодипина бесилата)
  • вспомогательные вещества: целлюлоза микрокристаллическая
  • натрия крахмала гликолят (тип A)
  • магния стеарат
  • кремния диоксид коллоидный безводный

Описание

Алотендин - комбинированный антигипертензивный препарат, в состав которого входят блокатор медленных кальциевых каналов (амлодипин) и селективный ?-адреноблокатор (бисопролол). Препарат оказывает антигипертензивное действие.

Амлодипин ингибирует трансмембранный переход ионов кальция в миокардиальные и гладкомышечные сосудистые клетки (блокатор медленных кальциевых каналов или антагонист ионов кальция). Механизм антигипертензивного действия связан с прямым релаксирующим эффектом на гладкую мускулатуру сосудов, что приводит к снижению периферического сосудистого сопротивления.

Точный механизм, посредством которого облегчаются симптомы стенокардии, полностью не установлен, и может включать:

  • 1) расширение периферических артериол
  • таким образом
  • уменьшение общего периферического сопротивления (постнагрузка)
Поскольку это не приводит к рефлекторной тахикардии, затраты энергии миокардом и потребность в кислороде снижаются.

2) за счет расширения основных венечных артерий и артериол, как в нормальных, так и ишемизированных областях, происходит улучшение поставки кислорода.За счет этого увеличивается поставка кислорода в миокард, даже в случае спазма венечных артерий (вариантная стенокардия или стенокардия Принсметала).

Бисопролол является мощным, высокоселективным ?1-адренорено-блокатором, лишенным внутренней симпатомиметической активности (ISA), а также он не обладает существенными мембраностабилизирующими свойствами.

Он обладает низким аффинитетом к ?2-рецепторам гладких мышц бронхов и сосудов, а также к ?2-рецепторам, имеющим отношение к метаболической регуляции.По этой причине, маловероятно, что бисопролол в целом влияет на резистетность дыхательных путей и ?2-опосредованные метаболические эффекты.?1-избирательность распространяется за пределы диапазона терапевтических дозировок.Бисопролол не обладает отчетливым отрицательным инотропным эффектом.Максимальный эффект бисопролола развивается через 3-4 часа после его перорального назначения. Элиминационный период полувыведения из плазмы (10-12 часов) обеспечивает 24-часовую эффективность после однократного в сутки дозирования препарата.Обычно, максимальный антигипертензивный эффект развивается через 2 недели.При остром назначении у пациентов с коронарной патологией сердца без хронической сердечной недостаточности бисопролол уменьшает частоту сердечных сокращений и ударный объем и, таким образом, минутный объем сердца и потребление кислорода.При продолжительном назначении первоначально повышенное периферическое сопротивление снижается.Антигипертензивный эффект ?-блокаторов, помимо прочих, связан со снижением активности ренина.

Фармакодинамические свойства комбинированного препарата:
  • Данная комбинация позволяет усилить антигипертензивный и антиангинальный эффект за счет дополняющих друг друга механизмов действия двух активных веществ: вазоселективного эффекта антагониста кальция амлодипина (понижение периферического сопротивления) и кардиоселективного эффекта ?-блокатора бисопролола (понижение минутного объема)

Фармакокинетика

Амлодипин:

  • Сіңуі:

    Амлодипин ішке қабылдағаннан кейін жақсы сіңеді және қандағы ең жоғары шыңына қабылдағаннан кейін 6-12 сағатта жетеді
Ас ішу оның биожетімділігіне әсер етпейді.Абсолютті биожетімділігі 64-80% құрайды.

Таралуы:
  • Таралу көлемі 21 л/кг.Қан плазмасындағы тепе-тең концентрациясына (5-15 нг/мл) күнделікті дозалаудың 7-8 күнінен кейін жетеді.In vitro зерттеулері көрсеткендей
  • амлодипиннің қан айналымындағы 97
  • 5% қан плазмасының ақуыздарымен байланысады
Биотрансформациясы және элиминациясы:
  • Амлодипин бауырмен белсенді емес пиридин туындыларына дейін тез метаболизденеді (шамамен 90%).10% бастапқы қосындылардан және 60% белсенді емес метаболиттерден бүйрекпен
  • 20-25 % - ішек арқылы бөлініп шығарылады
Қан плазмадасындағы концентрациясының төмендеуі екі фазалы сипатқа ие.Қан плазмасынан жартылай шығарылуының соңғы элиминациялық кезеңі шамамен 35-50 сағатты құрайды және тәулігіне бір рет дозалануына сәйкес келеді.
Жалпы клиренсі 7 мл/мин/кг тең (пациенттің салмағы 60 кг болғанда - 25 л/сағ).Егде пациенттерде бұл көрсеткіш 19 л/сағат құрайды.


После приема внутрь амлодипин хорошо всасывается и пиковые значения в крови достигаются через 6-12 часов после приема.Прием пищи не влияет на его биодоступность.Абсолютная биодоступность составляет 64-80%.Объем распределения 21 л/кг.Равновесная концентрация в плазме крови (5-15 нг/мл) достигается через 7-8 дней ежедневного дозирования.Исследования in vitro показали, что 93-98% циркулирующего в кровотоке амлодипина связывается с белками плазмы крови.Амлодипин быстро метаболизируется (приблизительно на 90%) печенью до неактивных пиридиновых производных.10% от родоначального соединения и 60% от неактивных метаболитов экскретируется с мочой, 20-25 % – с калом.Снижение концентрации в плазме крови имеет двухфазный характер.Конечный элиминационный период полувыведения из плазмы крови составляет около 35-50 часов, и соответствует однократному в сутки дозированию.Общий клиренс равен 7 мл/мин/кг (при весе пациента 60кг - 25 л/час).У пожилых пациентов это значение составляет 19 л/час.Фармакокинетика амлодипина не претерпевает существенных изменений при почечной недостаточности и с увеличением возраста пациентов.Клиренс амлодипина имеют тенденцию к понижению, в результате чего повышается значение AUC и период полувыведения у пожилых.Повышение значения AUC и периода полувыведения у пациентов с сердечной недостаточностью соответствовали ожидаемым на основании результатов исследования возрастных групп.Амлодипин интенсивно метаболизируется (приблизительно на 90%) до неактивных компонентов.10% исходного соединения выводится в неизменной форме почками.Изменения концентрации амлодипина в плазме не зависят от степени нарушения функции почек.Таким пациентам можно назначать обычно рекомендуемые дозы амлодипина.Амлодипин не выводится при гемодиализе.В случае печеночной недостаточности – из-за уменьшения клиренса – рекомендуется уменьшение начальной дозы.
Бисопролол почти полностью (>90%) всасывается из желудочно-кишечного тракта.В силу очень малого эффекта первого прохождения через печень (приблизительно 10%), абсолютная биодоступность препарата после перорального приема составляет около 90%.Объем распределения равен 3,5 л/кг.Связывание бисопролола с белками плазмы крови 30%.Бисопролол экскретируется из организма двумя путями:
  • 50% метаболизируется печенью до неактивных метаболитов
  • которые затем выделяются почками.Оставшиеся 50% экскретируются почками в неизменной виде.Поскольку элиминация происходит в почках и печени в равной степени
  • коррекция дозировки у пациентов с легкой и средней степенью нарушения функции печени и почек не требуется.Общий клиренс составляет примерно 15 л/ч.Элиминационный период полувыведения из плазмы около 10 часов.Кинетика бисопролола линейная и не зависит от возраста

Побочные действия

Амлодипин бойынша:

  • Көбірек жиілікпен хабарланған жағымсыз әсерлер мыналар болды: ұйқышылдық
  • бас айналуы
  • бас ауыруы
  • жүректің қатты соғуы
  • қатты ысынулар
  • іштің ауыруы
  • жүрек айну
  • тобық буындарының ісінуі
  • ісінулер және қатты шаршау
Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар:
  • Өте сирек: лейкопения, тромбоцитопения

    Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар:

    Өте сирек: аллергиялық реакциялар

    Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар:

    Өте сирек: гипергликемия

    Психиканың бұзылулары:

    Жиі емес: ұйқысыздық, көңіл күйдің өзгеруі (үрейлену жай-күйін қоса), депрессия

    Сирек: сананың шатасуы

    Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар:

    Жиі: бас ауыруы, бас айналуы, ұйқышылдық (әсіресе ем басталғанда)

    Жиі емес: синкопе, гипестезия, парестезиялар, дәм сезудің бұрмалануы (дисгевзия), тремор

    Өте сирек: бұлшықет тонусының жоғарылауы, шеткері нейропатия

    Жиілігі белгісіз: экстрапирамидалық бұзылыстар



    Көру мүшесі тарапынан бұзылулар:

    Жиі: көрудің бұзылуы (диплопияны қоса)

    Есту ағзасы тарапынан бұзылулар және лабиринттік бұзылыстар:

    Жиі емес: құлақтың шыңылдауы

    Жүрек тарапынан бұзылулар:

    Жиі: жүрек қағуы

    Жиі емес: аритмия (брадикардияны, қарыншалық тахикардияны және жүрекшелер фибрилляциясын қоса)

    Өте сирек: миокард инфарктісі

    Тамырлар тарапынан бұзылулар:

    Жиі: қан кернеулері

    Жиі емес: артериялық гипотензия

    Өте сирек: васкулит

    Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар:

    Жиі: ентігу, ринит

    Жиі емес: жөтел, ринит

    Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар:

    Жиі: жүрек айнуы, іштің ауыруы, диспепсия, асқазан-ішек жолының мотильділігінің бұзылуы (диареяны және іш қатуды қоса)

    Жиі емес: құсу, ауыздың құрғауы

    Өте сирек: гастрит, қызылиек гиперплазиясы, панкреатит,

    Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар:

    Өте сирек: гепатит, сарғаю, бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы (көп жағдайларда холестазбен)

    Тері және теріасты тіндері тарапынан бұзылулар:

    Жиі емес: алопеция, пурпура, тері түсінің өзгеруі, қатты тершеңдік, қышыну, тері бөртпесі, экзантема, есекжем

    Өте сирек: ангионевроздық ісіну, көп формалы эритема, эксфолиативті дерматит, Стивенс-Джонсон синдромы, Квинке ісінуі, жарыққа сезімталдық

    Жиілігі белгісіз: уытты эпидермалық некролиз

    Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тіні тарапынан бұзылулар:

    Жиі: табан буындарының ісінуі, бұлшықет құрысуы

    Жиі емес: артралгия, миалгия, арқаның ауыруы

    Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар:

    Жиі емес: несеп шығарудың бұзылуы, никтурия, жиі несеп шығару

    Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт безі тарапынан бұзылулар:

    Жиі емес: белсіздік, гинекомастия

    Жалпы бұзылыстар және енгізген жердегі бұзылулар:

    Өте жиі: ісіну,

    Жиі: шаршау, астения

    Жиі емес: кеуденің ауыруы, ауыру, дімкәстік

    Зертханалық және аспаптық зерттеулердің нәтижелеріне ықпалы:

    Жиі емес: дене салмағының артуы немесе азаюы



    Бисопролол бойынша:

    Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар:

    Сирек: триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы

    Психиканың бұзылулары:

    Жиі емес: депрессия

    Сирек: қорқынышты түстер көру, елестеулер

    Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар:

    Жиі: бас айналуы*, бас ауыруы*

    Жиі емес: ұйқының бұзылуы

    Сирек: синкопе

    Көру мүшесі тарапынан бұзылулар:

    Сирек: көз жасы сұйықтығы секрециясының төмендеуі (егер пациент жанаспалы линзаларды тағып жүрсе, осыны ескеру керек)

    Өте сирек: конъюнктивит

    Есту ағзасы тарапынан бұзылулар және лабиринттік бұзылыстар:

    Сирек: естудің бұзылуы

    Жүрек тарапынан бұзылулар:

    Жиі емес: АВ-өткізгіштіктің бұзылулары, бұрыннан бар жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы, брадикардия

    Тамырлар тарапынан бұзылулар:

    Жиі: аяқ-қолдың салқындауын және ұюын сезіну

    Жиі емес: артериялық гипотензия

    Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар :

    Жиі емес: анамнезінде бронх демікпесі немесе тыныс алу жүйесінің обструкциялық аурулары бар пациенттерде бронх түйілуі

    Сирек: аллергиялық ринит

    Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар:

    Жиі: жүрек айну, құсу, диарея, іш қату сияқты асқазан-ішектік симптомдар

    Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар:

    Сирек: гепатит

    Тері және теріасты тіндері тарапынан бұзылулар:

    Сирек: қышыну, ысынулар, тері бөртпесі сияқты аса жоғары сезімталдық реакциялары

    Өте сирек: алопеция.β-блокаторлар псориазды туғызуы немесе ағымын нашарлатуы мүмкін, немесе теріде псориаз тәрізді өзгерістерді туындатуы мүмкін

    Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тіні тарапынан бұзылулар:

    Жиі емес: бұлшықет әлсіздігі және бұлшықет түйілуі



    Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт безі тарапынан бұзылулар:

    Сирек: эректильді функцияның бұзылуы

    Жалпы бұзылыстар және енгізген жердегі бұзылулар:

    Жиі: шаршау*,

    Жиі емес: астения*

    Зертханалық және аспаптық зерттеулердің нәтижелеріне ықпалы:

    Сирек: бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы (АЛТ, АСТ)



    В отношении амлодипина:

    Часто ( ?1/100 - <
  • 1/10)

    -головная боль, головокружение, сонливость (особенно в начале лечения), усталость

    -сердцебиение

    -«приливы»

    -тошнота, боль в животе

    - отеки, периферические отеки (отек лодыжек)

    Нечасто ( ?1/1 000 - <
  • 1/100)

    - расстройства зрения (включая диплопию), бессонница, изменения настроения (включая тревожное состояние), депрессия, звон в ушах

    - синкопэ, гипестезия, парестезии, извращение вкуса, тремор

    -артериальная гипотензия

    -одышка, ринит, боль в груди, астения, боль, плохое самочувствие

    - сухость во рту, рвота, диспепсия, нарушение мотильности желудочно-кишечного тракта (включая диарею и запор),

    - повышенная потливость, пурпура, изменение цвета кожи, экзантема, аллопеция

    -артралгии, миалгии, судороги в мышцах, боль в спине

    -поллакиурия, расстройство мочеиспускания, никтурия

    -повышение или снижение массы тела

    -нарушение потенции, гинекомастия

    -гипергликемия

    Редко ( ?1/10 000 - <
  • 1/1 000)

    -спутанность сознания

    -васкулит

    Очень редко (<
  • 1/10 000)

    -лейкопения, тромбоцитопения

    -аллергические реакции, ангионевротический отек, многоформная эритема, крапивница, эксфолиативный дерматит, синдром Стивенса-Джонсона, отек Квинке, светочувствительность

    -повышение тонуса мышц, периферическая нейропатия

    -инфаркт миокарда, аритмия (включая брадикардию, желудочковую тахикардию и фибрилляцию предсердий)

    -кашель

    - гиперплазия десен, гастрит, панкреатит,

    - холестаз, желтуха, гепатит, повышение уровня ферментов печени (в большинстве случаев с холестазом)



    В отношении бисопролола:

    Часто ( ?1/100 - <
  • 1/10)

    -головокружение**, головная боль**, усталость**, изнеможение**

    -ощущение похолодания и онемения конечностей

    -желудочно-кишечные симптомы, тошнота, рвота, диарея, запор

    Нечасто ( ?1/1 000 - <
  • 1/100)

    - расстройства сна, депрессия

    -нарушения АВ-проводимости, ухудшение имеющейся сердечной недостаточности, брадикардия

    -бронхоспазм у пациентов с бронхиальной астмой в анамнезе

    -артериальная гипотензия

    -мышечная слабость и судороги

    Редко ( ?1/10 000 - <
  • 1/1 000)

    -кошмарные сновидения, галлюцинации, нарушения слуха

    -синкопэ

    -снижение секреции слезной жидкости (это следует учитывать, если пациент носит контактные линзы)

    -аллергический ринит

    -гепатит, повышение уровня ферментов печени (АлАТ, АсАТ)

    -реакции гиперчувствительности, зуд, сыпь

    - повышение уровня триглицеридов

    - «приливы»

    - нарушение потенции

    Очень редко (<
  • 1/10 000)

    -конъюнктивит

    -аллопеция, - ?-блокаторы могут провоцировать или утяжелять течение псориаза, либо могут вызывать псориазоподобные изменения на коже

    ** Эти симптомы особенно типичны в начале лечения.Они, в основном, не выражены и часто исчезают в течение 1-2 недель

Особенности продажи

рецептурные

Особые условия

Амлодипиннің гипертониялық криздердегі тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған.

Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер

Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек. NYHA бойынша III/IV класты жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде жүргізілген ұзақ мерзімдік, плацебо-бақыланатын зерттеулер нәтижесіне сәйкес, амлодипин тобында өкпе ісінуінің жиілігі плацебо тобына қарағанда жоғары болды, бірақ бұл жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауымен байланысты болған жоқ. Кальций өзекшелерінің блокаторларын, соның ішінде амлодипинді де, жүректің іркілісті жеткіліксіздігі бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек, өйткені бұл препараттар жүрек-қантамырлық оқиғалардың әрі қарай дамуын және өлім қаупін арттыруы мүмкін.

Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер

Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде амлодипиннің жартылай шығарылу уақыты және AUC мәндері артады. Пациенттердің осы тобында дозалауға қатысты ұсыныстар анықталған жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек.

Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер

Пациенттердің осы тобында амлодипинді әдеттегі дозада қолдануға болады. Плазмадағы амлодипин концентрациясының өзгеруі бүйрек функциясының бұзылу дәрежесімен байланысты емес. Амлодипин гемодиализ жолымен шығарылмайды.

Егде жастағы пациенттер

Егде жастағыларда дозаны жоғарылатқанда сақ болу керек.

Бисопролол бойынша:

  • Әсіресе жүректің ишемиялық ауруы жағдайында егер препаратты тоқтатуға нақты көрсетілімдер болмаса
  • кардиальді патологияның уақытша нашарлауына әкеліп соғуы мүмкіндігіне байланысты
  • бисопрололмен емді кенеттен тоқтатуға болмайды
Бисопролол жүрек жеткіліксіздігімен байланысты артериялық гипертензия немесе стенокардиясы бар пациенттерге аса сақтықпен тағайындалуы тиіс.

Бисопролол келесі жағдайларда сақтықпен қолданылуы тиіс:
  • - қандағы глюкоза деңгейінің үлкен ауытқуы болатын қант диабетінде, гипогликемия симптомдары (тахикардия, жүректің қатты соғуы, қатты терлеу) бүркемеленуі мүмкін
  • - қатаң түрде ашығу /диета
  • - бір мезгілде десенсибилизациялайтын ем жүргізгенде (Басқа β-адреноблокаторларды қабылдаған жағдайдағыдай, бисопролол аллергендерге сезімталдықтың жоғарылауын және анафилаксиялық реакциялардың ауырлауын тудыруы мүмкін.Адреналинді қолдану күтілетін емдік әсерді әркез бере бермеуі мүмкін)
  • - I дәрежедегі АВ-блокада
  • - Принцметал стенокардиясы
  • - шеткері артериялардың окклюзиялық аурулары (шағымдардың көбеюі емнің басында ерекше айқынырақ болуы мүмкін)
  • - псориаз немесе оның анамнезінде болуы - бұл жағдайда, пайдасы мен қаупін мұқият қарастырғаннан кейін, тек β-адреноблокаторлар ғана (бисопролол) қолданылуы тиіс
  • - бисопролмен емдегенде гипертиреоз симптомдары жойылуы мүмкін
  • - феохромоцитомасы бар пациенттерде бисопролол α-адренорецепторларды бөгегеннен кейін ғана тағайындалуы тиіс
  • - жалпы анестезия жүргізу алдында анестезиолог пациенттерден β-адреноблокаторларды қолдануына қатысты ақпаратты біліп алуы тиіс.Жалпы анестезия жүргізілген пациенттерде анестезияның индукциясы және интубация кезінде, сондай-ақ операциядан кейінгі кезеңде β -блокада аритмия мен миокард ишемиясы жиілігін азайтады.Қазіргі уақытта операция кезінде, кейін де β-блокаданы демеу қамтамасыз етілуі керектігі ұсынылады.Анестезиолог брадиаритмияны, рефлекторлық тахикардияның әлсіреуін және қан жоғалтудың орнын толтырудың рефлекторлы мүмкіндігінің бәсеңдеуін туындатуы мүмкін басқа препараттармен өзара әрекеттесуінің зор ықтималдығына байланысты β-блокада туралы есте ұстауы керек.Егер β- адреноблокаторларды хирургиялық араласу алдында тоқтату қажет болса, бұл біртіндеп жүргізіліп, шамамен анестезиялауға дейінгі 48 сағат ішінде аяқталуы тиіс
  • - селективті емес β-блокаторларға қарағанда, кардиоселективтілер (β -1-селективті) өкпе функциясына аз дәрежеде әсер етуі мүмкін екеніне қарамастан, тыныс жолдарының обструкциялық аурулары бар пациенттерде мұндай емдеу өте қажет деп саналған жағдайларды қоспағанда, кез келген β-блокаторларды қолданудан аулақ болған жөн.Мұндай жағдайларда бисопрололды сақтықпен тағайындау қажет.Бронх демікпесінде және симптомдар туындата алатын басқа да өкпенің созылмалы обструкциялық ауруларында, бір мезгілде бронходилатациялық ем жүргізілуі тиіс.Жеке-дара жағдайларда, бронх демікпесі бар пациенттерде, тыныс жолдарында кедергінің жоғарылауының дамуы мүмкін болғандықтан, β2-стимуляторлар дозасын жоғарылату қажет болуы мүмкін
По амлодипину:
  • Эффективность и безопасность амлодипина при гипертонических кризах не установлена
Пациенты с сердечной недостаточностью

Пациентам с сердечной недостаточностью препарат следует назначать с осторожностью.Согласно результатам долгосрочных, плацебо-контролируемых исследований, проведенных у пациентов с тяжелой сердечной недостаточностью III/IV класса по NYHA, частота отека легких в группе амлодипина была выше, чем в группе плацебо, но это не было связано с ухудшением сердечной недостаточности.Блокаторы кальциевых каналов, в том числе и амлодипин, следует назначать с осторожностью пациентам с застойной сердечной недостаточностью, так как эти препараты могут повысить риск развития дальнейших сердечно-сосудистых событий и смертности.Пациенты с нарушением функции печени

Время полужизни и значения AUC амлодипина продлевается у пациентов с нарушением функции печени.Рекомендации по дозированию у этой группы пациентов не установлены, Поэтому таким пациентам препарат следует назначать с осторожностью.Пациенты с нарушением функции почек

В этой группе пациентов амлодипин может применяться в обычных дозах.Изменения концентрации амлодипина в плазме не коррелируют со степенью нарушения функции почек.Амлодипин не выводится путем гемодиализа.Пожилые пациенты

У пожилых следует соблюдать осторожность при повышении доз.По бисопрололу:
  • Особенно в случае ишемической болезни сердца, лечение бисопрололом не следует прекращать внезапно, если только нет четких показаний к отмене препарата, поскольку это может привести к временному ухудшению кардиальной патологии.Бисопролол должен назначаться с особой осторожностью пациентам с артериальной гипертензией или стенокардией, связанных с сердечной недостаточностью.Бисопролол должен с осторожностью применяться при следующих состояниях:

    - сахарный диабет с большими колебаниями уровня глюкозы крови, симптомы гипогликемии (тахикардия, сильное сердцебиение, повышенная потливость) могут маскироваться
  • - строгое голодание/диета
  • - одновременно проводимая десенсибилизирующая терапия (Как и в случае приема других β-адреноблокаторов, бисопролол может вызывать повышение чувствительности к аллергенам и утяжеление анафилактических реакций.Применение адреналина не всегда может дать ожидаемый терапевтический эффект)
  • - АВ-блокада I степени
  • - стенокардия Принцметала
  • - окклюзионные заболевания периферических артерий (усиление жалоб может быть особенно выраженным в начале лечения)
  • - псориаз или его наличие в анамнезе - в этом случае должны использоваться только β-адреноблокаторы (бисопролол) после тщательного рассмотрения пользы и рисков
  • - при лечении бисопрололом, симптомы гипертиреоза могут быть стертыми
  • - пациентам с феохромоцитомой бисопролол должен назначаться только после блокады α-адренорецепторов
  • - перед проведением общей анестезии анестезиолог должен получить информацию о приеме пациентом β - адреноблокаторов.У пациентов, которым проводится общая анестезия, β - блокада уменьшает частоту аритмии и ишемии миокарда во время индукции анестезии и интубации, а также в послеоперационном периоде.В настоящее время рекомендуется, чтобы поддержание β - блокады обеспечивалось периоперационно.Анестезиологу следует помнить о β - блокаде по причине потенциальной возможности взаимодействия с другими препаратами, что может вызвать брадиаритмию, ослабление рефлекторной тахикардии и угнетение рефлекторной возможности компенсировать кровопотерю.Если необходимо отменить β - адреноблокатор перед хирургическим вмешательством, это должно быть выполнено постепенно, и завершено примерно в течение 48 часов до анестезии
  • - несмотря на то, что кардиоселективные (β -1-селективные) могут, в меньшей степени влиять на функцию легких, чем неселективные β-блокаторы, у пациентов с обструктивными заболеваниями дыхательных путей следует избегать применения любых β-блокаторов, за исключением случаев, когда такое лечение считается абсолютно необходимым.В таких случаях бисопролол следует назначать с осторожностью.При бронхиальной астме и других хронических обструктивных заболеваниях легких, которые могут вызывать симптомы, одновременно должна проводиться бронходилатирующая терапия.В отдельных случаях у пациентов с бронхиальной астмой может развиться увеличение сопротивления в дыхательных путях, и по этой причине может потребоваться увеличение дозы β2-стимуляторов.Во время беременности или лактации

    Безопасность амлодипина при беременности у человека не установлена.При введении амлодипина в высоких дозах у животных наблюдалась репродуктивная токсичность.Бисопролол оказывает фармакологические эффекты, которые могут вызывать вредное воздействие на беременность и/или плод/новорожденного.В целом, β-адреноблокаторы уменьшают плацентарную перфузию, что вызывает задержку роста, внутриматочную смерть, самопроизвольный аборт и досрочные роды.У плода и новорожденного могут наблюдаться нежелательные эффекты (гипогликемия и брадикардия).Если лечение β- адреноблокаторами необходимо, предпочтительны селективные β1-адреноблокаторы
Алотендин не следует применять во время беременности, если только к тому нет строгих показаний.Если лечение препаратом Алотендин сочтено необходимым, требуется тщательный мониторинг маточно-плацентарного кровотока и роста плода.В случае негативного влияния на беременность или плод, следует решить вопрос об альтернативном лечении.Новорожденные должны тщательно наблюдаться.Симптомы гипогликемии и брадикардии в целом ожидаемы в течение первых 3 дней.Амлодипин выделяется в грудное молоко человека.В организме ребенка определяется максимум 15% дозы, принятой матерью (интерквартильный интервал 3-7%).Эффект амлодипина на организм младенца неизвестен.Неизвестно, выводятся ли бисопролол в грудное молоко человека.Поэтому назначение препарата Алотендин при кормлении грудью не рекомендуется.Особенности влияния препарата на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами

Препарат может оказывать незначительный эффект на способность управлять транспортными средствами и работы с потенциально опасными механизмами.Если у пациентов, принимающих препарат, есть жалобы на головокружение, головную боль, утомляемость или тошноту, возможно нарушение реакционной способности.В исследовании с участием пациентов с ИБС бисопролол не нарушал способности управлять транспортными средствами и работы с механизмами.Тем не менее, учитывая вариабельность индивидуальных реакций на препарат, способность управлять транспортными средствами и механизмами может нарушаться.Такое влияние наиболее часто отмечается в начале лечения, при изменении лечения и в случае одновременного употребления алкоголя.

Показания

Препарат артериялық қан қысымы ұсынылатын бекітілген біріктіріліміндегідей дозалардағы жеке компоненттері (амлодипин және бисопролол) бір мезгілде қолданылғанда талапқа сай бақыланатын пациенттерде орын басу емі ретінде артериялық гипертензияны емдеу үшін көрсетілген.



- лечение артериальной гипертензии в виде монотерапии или, если необходимо, в составе комбинированной терапии с другими антигипертензивными средствами

- лечение хронической стабильной стенокардии в виде монотерапии или, если необходимо, в составе комбинированной терапии с другими антиангинальными средствами

- в качестве заместительной терапии у пациентов, артериальное давление и/или хроническая стабильная стенокардия у которых может адекватно контролироваться одновременным применением амлодипина и бисопролола в тех же дозах

Противопоказания

Амлодипин бойынша:

  • - ауыр гипотония

    - миокард инфарктісінен кейінгі гемодинамикалық тұрақсыз жүрек жеткіліксіздігі

    - шок (кардиогендікті қоса)

    - сол жақ қарыншадан қанның лықсуына кедергі келтіретін аортаның айқын тарылуы

    Бисопролол бойынша:

    - инотропты әсері бар препараттарды вена ішіне енгізуді қажет ететін

    жүректің жедел жеткіліксіздігі немесе жүрек жеткіліксіздігінің көріністері

    - кардиогенді шок

    - II немесе III дәрежедегі АВ-блокадасы (пейсмейкерсіз)

    - синусты түйіннің әлсіздігі синдромы

    - синоатриальді блокада

    - емдеуді бастар алдындағы клиникалық мәні бар брадикардия (жүректің жиырылу жиілігі минутына 60 соғудан төмен)

    - клиникалық елеулі артериялық гипотензия (систолалық артериялық қысым <
  • 100 мм.сын
бағ.)

- ауыр бронх демікпесі немесе өкпенің ауыр созылмалы обструкциялық ауруы

-шеткері артериялардың окклюзиялайтын ауруларының ауыр түрі және Рейно синдромының ауыр түрі

- емделмеген феохромоцитома

- метаболизмдік ацидоз

Алотендин таблеткалары бойынша:
  • - амлодипинге
  • дигидропиридин туындыларына
  • бисопрололға және /немесе 6.1 бөлімінде атап көрсетілген кез келген қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық



    По амлодипину:

    - тяжелая гипотония

    - гемодинамически нестабильная сердечная недостаточность после инфаркта миокарда
- шок (включая и кардиогенный)

- выраженный стеноз аорты, препятствующий выбросу крови из левого желудочка

По бисопрололу:
  • - острая сердечная недостаточность или эпизоды сердечной недостаточности, требующие внутривенного введения препаратов с инотропным действием

    - кардиогенный шок

    - АВ-блокада II или III степени (без пейсмейкера)

    - синдром слабости синусового узла

    - синоатриальная блокада

    - клинически значимая брадикардия (частота сердечных сокращений менее 60 ударов/мин) перед началом лечения

    - клинически значимая артериальная гипотензия (систолическое артериальное давление <
  • 100 мм.рт.ст.)

    - тяжелая бронхиальная астма или тяжелое хроническое обструктивное заболевание легких

    - тяжелая форма окклюзирующих заболеваний периферических артерий и тяжелая форма синдрома Рейно

    - нелеченная феохромоцитома

    - метаболический ацидоз

    По таблеткам Алотендин:

    - гиперчувствительность к амлодипину, производным дигидропиридина, бисопрололу и/или любому из вспомогательных веществ

Лекарственное взаимодействие

Амлодипиннің гипертониялық криздердегі тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған.

Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер

Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек. NYHA бойынша III/IV класты жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде жүргізілген ұзақ мерзімдік, плацебо-бақыланатын зерттеулер нәтижесіне сәйкес, амлодипин тобында өкпе ісінуінің жиілігі плацебо тобына қарағанда жоғары болды, бірақ бұл жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауымен байланысты болған жоқ. Кальций өзекшелерінің блокаторларын, соның ішінде амлодипинді де, жүректің іркілісті жеткіліксіздігі бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек, өйткені бұл препараттар жүрек-қантамырлық оқиғалардың әрі қарай дамуын және өлім қаупін арттыруы мүмкін.

Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер

Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде амлодипиннің жартылай шығарылу уақыты және AUC мәндері артады. Пациенттердің осы тобында дозалауға қатысты ұсыныстар анықталған жоқ. Сондықтан мұндай пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек.

Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер

Пациенттердің осы тобында амлодипинді әдеттегі дозада қолдануға болады. Плазмадағы амлодипин концентрациясының өзгеруі бүйрек функциясының бұзылу дәрежесімен байланысты емес. Амлодипин гемодиализ жолымен шығарылмайды.

Егде жастағы пациенттер

Егде жастағыларда дозаны жоғарылатқанда сақ болу керек.

Бисопролол бойынша:

  • Әсіресе жүректің ишемиялық ауруы жағдайында егер препаратты тоқтатуға нақты көрсетілімдер болмаса
  • кардиальді патологияның уақытша нашарлауына әкеліп соғуы мүмкіндігіне байланысты
  • бисопрололмен емді кенеттен тоқтатуға болмайды
Бисопролол жүрек жеткіліксіздігімен байланысты артериялық гипертензия немесе стенокардиясы бар пациенттерге аса сақтықпен тағайындалуы тиіс.

Бисопролол келесі жағдайларда сақтықпен қолданылуы тиіс:
  • - қандағы глюкоза деңгейінің үлкен ауытқуы болатын қант диабетінде, гипогликемия симптомдары (тахикардия, жүректің қатты соғуы, қатты терлеу) бүркемеленуі мүмкін
  • - қатаң түрде ашығу /диета
  • - бір мезгілде десенсибилизациялайтын ем жүргізгенде (Басқа β-адреноблокаторларды қабылдаған жағдайдағыдай, бисопролол аллергендерге сезімталдықтың жоғарылауын және анафилаксиялық реакциялардың ауырлауын тудыруы мүмкін.Адреналинді қолдану күтілетін емдік әсерді әркез бере бермеуі мүмкін)
  • - I дәрежедегі АВ-блокада
  • - Принцметал стенокардиясы
  • - шеткері артериялардың окклюзиялық аурулары (шағымдардың көбеюі емнің басында ерекше айқынырақ болуы мүмкін)
  • - псориаз немесе оның анамнезінде болуы - бұл жағдайда, пайдасы мен қаупін мұқият қарастырғаннан кейін, тек β-адреноблокаторлар ғана (бисопролол) қолданылуы тиіс
  • - бисопролмен емдегенде гипертиреоз симптомдары жойылуы мүмкін
  • - феохромоцитомасы бар пациенттерде бисопролол α-адренорецепторларды бөгегеннен кейін ғана тағайындалуы тиіс
  • - жалпы анестезия жүргізу алдында анестезиолог пациенттерден β-адреноблокаторларды қолдануына қатысты ақпаратты біліп алуы тиіс.Жалпы анестезия жүргізілген пациенттерде анестезияның индукциясы және интубация кезінде, сондай-ақ операциядан кейінгі кезеңде β -блокада аритмия мен миокард ишемиясы жиілігін азайтады.Қазіргі уақытта операция кезінде, кейін де β-блокаданы демеу қамтамасыз етілуі керектігі ұсынылады.Анестезиолог брадиаритмияны, рефлекторлық тахикардияның әлсіреуін және қан жоғалтудың орнын толтырудың рефлекторлы мүмкіндігінің бәсеңдеуін туындатуы мүмкін басқа препараттармен өзара әрекеттесуінің зор ықтималдығына байланысты β-блокада туралы есте ұстауы керек.Егер β- адреноблокаторларды хирургиялық араласу алдында тоқтату қажет болса, бұл біртіндеп жүргізіліп, шамамен анестезиялауға дейінгі 48 сағат ішінде аяқталуы тиіс
  • - селективті емес β-блокаторларға қарағанда, кардиоселективтілер (β -1-селективті) өкпе функциясына аз дәрежеде әсер етуі мүмкін екеніне қарамастан, тыныс жолдарының обструкциялық аурулары бар пациенттерде мұндай емдеу өте қажет деп саналған жағдайларды қоспағанда, кез келген β-блокаторларды қолданудан аулақ болған жөн.Мұндай жағдайларда бисопрололды сақтықпен тағайындау қажет.Бронх демікпесінде және симптомдар туындата алатын басқа да өкпенің созылмалы обструкциялық ауруларында, бір мезгілде бронходилатациялық ем жүргізілуі тиіс.Жеке-дара жағдайларда, бронх демікпесі бар пациенттерде, тыныс жолдарында кедергінің жоғарылауының дамуы мүмкін болғандықтан, β2-стимуляторлар дозасын жоғарылату қажет болуы мүмкін
По амлодипину:
  • Эффект других препаратов на амлодипин

    Совместное назначение амлодипина с мощными или средними ингибиторами CYP3А4 (например
  • ингибиторы протеаз
  • азольные противогрибковые препараты
  • макролидами
  • например эритромицин или кларитромицин
  • верапамил или дилтиазем) может вызвать повышение концентрации амлодипина в плазме до клинически значимых значений.У пожилых пациентов эти фармакокинетические изменения могут быть более выраженными.Поэтому им необходимо клиническое наблюдение и уточнение дозы
Кларитромицин является ингибитором CYP3А4.У пациентов, получающих амлодипин совместно с кларитромицином, повышается риск развития гипотензии.Таким пациентам необходим тщательный медицинский контроль.Совместное применение с известными индукторами CYP3А4 (рифампицин, зверобой пронзеннолистный /hypericum perforatum/) может понизиться концентрацию амлодипина в плазме.Поэтому во время и после совместного приема необходимо мониторировать артериальное давление и взвесить необходимость уточнения дозы, в особенности при совместном применении с мощными индукторами CYP3А4.При одновременном применении с инфузией дантролена у животных наблюдалась фибрилляция желудочков и сердечно-сосудистый коллапс со смертельным исходом, вызванный гиперкалиемией.В связи с риском развития гиперкалиемии следует избегать совместного применения дантролена с блокаторами кальциевых каналов у пациентов, склонных к злокачественной гипертермии и при лечении злокачественной гипертермии.Эффект амлодипина на другие препараты

Антигипертензивный эффект амлодипина усиливает антигипертензивные эффекты других препаратов, понижающих артериальное давление.- Такролимус

При одновременном применении с амлодипином увеличивается риск повышения содержания такролимуса в плазме крови.С целью предупреждения развития токсичности, вызванной такролимусом, при назначении амлодипина пациентам, получающим такролимус, необходимо мониторирование содержания такролимуса в крови, при необходимости с соответственной коррекцией дозы такролимуса.- Ингибиторы механистической мишени для рапамицина в клетках млекопитающих mTOR (mammalian Target of Rapamicin):
  • ингибиторы mTOR, такие как темсиролимус, сиролимус и эверолимус, представляют собой субстраты изофермента CYP3A4.Амлодипин является слабым ингибитором изофермента CYP3A4.При одновременном применении с ингибиторами mTOR амлодипин может повышать их системное воздействие.- Циклоспорин

    За исключением пациентов с пересаженной почкой лекарственные взаимодействия между циклоспорином и амлодипином не изучались ни у здоровых лиц, ни в других группах пациентов.У пациентов с пересаженной почкой наблюдалось повышение минимальной концентрации циклоспорина (в среднем 0%-40%).У пациентов с пересаженной почкой, получающих амлодипин, следует взвесить необходимость контроля уровней циклоспорина в крови, при необходимости, с соответствующим понижением дозы циклоспорина.Совместное применение повторных доз 10 мг амлодипина с 80 мг симвастатином может привести к повышению уровня симвастатина в плазме крови на 77%, по сравнению с применением одного симвастатина.Дозы симвастатина, превышающие 20 мг/сутки, не рекомендуются пациентам, получающим амлодипин.По бисопрололу:

    Нерекомендуемые комбинации:

    - антагонисты кальция типа верапамила и, в меньшей степени, типа дилтиазема отрицательно влияют на сократительную способность, предсердно-желудочковое проведение и артериальное давление.Внутривенное введение верапамила у пациентов, получающих лечение β-блокаторами, может привести к выраженной артериальной гипотензии и атриовентрикулярной блокаде
  • - одновременное применение с антигипертензивными препаратами центрального действия (например, клонидин, метилдопа, моксонодин, рилменидин) может ухудшить сердечную недостаточность, понижая центральный симпатический тонус может привести к урежению ЧСС, минутного объема сердца и вазодилатации.Резкая отмена препарата может обусловить повышенный риск "
  • синдрома отмены в виде гипертензии"
  • Комбинации препарата Алотендин со следующими препаратами должны использоваться с особой осторожностью:

    - антагонисты кальция типа дигидропиридина, такие как нифедипин, могут повышать риск артериальной гипотензии, и у пациентов с сердечной недостаточностью нельзя исключать риск усиления дальнейшего ухудшения насосной функции желудочков
  • - антиаритмические препараты I класса (например, дизопирамид, хинидин, лидокаин, фенитоин, флекаинид, пропафенон) могут потенцировать эффект на время предсердно-желудочкового проведения и возможно усиление отрицательного инотропного эффекта
  • - антиаритмические препараты III класса (например, амиодарон) могут потенцировать эффект на время предсердно-желудочкового проведения
  • - парасимпатомиметические средства могут вызывать увеличение времени предсердно-желудочкового проведения и, таким образом, усиливать риск развития брадикардии
  • - топические препараты, содержащие β-адреноблокатор (например, глазные капли для лечения глаукомы) могут изменять системные эффекты препарата
  • - инсулин и пероральные противодиабетические препараты могут вызывать усиление гипогликемического эффекта.Блокада β-адренорецепторов может маскировать симптомы гипогликемии
  • - анестетики могу вызывать ухудшение рефлекторной тахикардии и повышение риска развития гипотонии
  • - гликозиды наперстянки могут вызывать урежение ЧСС, увеличение времени предсердно-желудочкового проведения
  • - нестероидные противовоспалительные средства (НПВС) могут уменьшать гипотензивный эффект бисопролола
  • - совместное применение β-симпатомиметических средств (например, изопреналина, добутамина) с бисопрололом может уменьшать эффект обоих препаратов
  • - симпатомиметики, активирующие как β- так и α-адренорецепторы (норадреналин, адреналин) в комбинации с бисопрололом могут выявить обусловленные α-адренорецепторами вазоконстрикторные эффекты таких препаратов, приводя к повышению артериального давления.Такие взаимодействия считаются более вероятными с неселективными β-адреноблокаторами
  • - антигипертензивные средства, а также другие средства, обладающими гипотензивным эффектом (например, трициклическими антидепрессантами, барбитуратами, фенотиазинами) могут повышать риск артериальной гипотензии.Комбинации препарата Алотендин с препаратами, требующие рассмотрения:

    - мефлокин может повышать риск брадикардии
  • - ингибиторы моноаминооксидазы (за исключением ингибиторов MAO-B): могут усиливать гипотензивный эффект β-адреноблокаторов, а также увеличивать риск гипертонического криза

Ближайшие к вам пункты доставки в Алматы вы можете посмотреть здесь.

Способ применения

Дозировка

Дозалану режимі

Ұсынылатын тәуліктік дозасы - белгілі бір дозасының 1 таблеткасы. Емдеуді күрт тоқтатуға болмайды, өйткені бұл клиникалық жағдайының уақытша нашарлауына әкелуі мүмкін. Әсіресе жүректің ишемиялық ауруынан зардап шегетін пациенттерде емді күрт тоқтатуға болмайды. Дозаны біртіндеп азайту ұсынылады.

Пациенттердің ерекше топтары

Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер

Бауыр функциясы бұзылған жағдайда амлодипиннің шығарылуы ұзаққа созылуы мүмкін. Амлодипиннің дозалануына қатысты дәл ұсынымдар жоқ, сондықтан препарат пациенттерге сақтықпен тағайындалуы тиіс (4.4 бөлімін қраңыз).

Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі жағдайында бисопрололдың тәуліктік дозасы 10 мг-ден аспауы тиіс.

Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер

Жеңіл және орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде дозаны өзгерту қажет емес. Амлодипин гемодиализ жолымен шығарылмайтын болғандықтан, оны гемодиализдегі пациенттерге айрықша сақтықпен тағайындау керек. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі жағдайында (креатинин клиренсі 20 мл/мин аз) бисопрололдың тәуліктік дозасы 10 мг-ден аспауы тиіс.

Егде жастағы пациенттер

Егде жастағы пациенттерге препараттың әдеттегі дозасы тағайындалады, алайда дозаны жоғарылатқанда сақ болу керек.

Балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Пациенттердің бұл санатында қауіпсіздігі мен тиімділігі жөніндегі деректер болмауына байланысты, Алотендин таблеткалары 18 жасқа толмаған балаларға қолдануға ұсынылмайды.



Алотендин показан пациентам, у которых повышенное артериальное давление или хроническая стабильная стенокардия может адекватно контролироваться раздельным назначением монокомпонентных препаратов в тех же дозах, что и в рекомендуемых фиксированных комбинациях.

Рекомендуемая суточная доза - 1 таблетка определенной дозировки.

Пациенты с нарушением функции печени

В случае нарушения функции печени, элиминация амлодипина может затягиваться. Точных рекомендаций по дозированию касательно амлодипина нет, поэтому препарат у этих пациентов должен назначаться с осторожностью.

В случае тяжелой печеночной недостаточности суточная доза бисопролола не должна превышать 10 мг.

Пациенты с нарушением функции почек

У пациентов с легкой и средней степенью нарушения функции почек изменение дозировки не требуется. Поскольку Амлодипин не выводится путем гемодиализа, его следует назначать с исключительной осторожностью пациентам, находящимся на гемодиализе. В случае тяжелой почечной недостаточности (клиренс креатинина менее 20 мл/мин), суточная доза бисопролола не должна превышать 10 мг.

Пожилые пациенты

Пожилым пациентам могут назначаться обычные дозы препарата, однако следует соблюдать осторожность при повышении доз.

Дети и подростки младше 18 лет

Таблетки Алотендин не рекомендуется применять у детей младше 18 лет по причине отсутствия данных по безопасности и эффективности в данной категории пациентов.

Метод и путь введения

Препарат применяют строго по назначению врача!

Алотендин рекомендуется принимать утром, независимо от приема пищи, не разжевывая.

Длительность лечения

Лечение не следует прекращать внезапно, так как это может привести к временному ухудшению клинического состояния. Особенно лечение не следует резко прекращать у пациентов, страдающих ишемической болезнью сердца. Рекомендуется постепенное снижение дозы.

Передозировка

Артық дозалануы

Адамда әдейі артық дозалану жағдайлары туралы хабарламалар шектеулі

Симптомдары:

Амлодипин бойынша: айтарлықтай артық дозалануы туралы бар деректер айқын шеткері вазодилатация дамуын және рефлекторлық тахикардия мүмкіндігін білдіреді. Өліммен аяқталатын шокқа дейін айтарлықтай, ұзаққа созылуы ықтимал жүйелі артериялық гипотензия туралы хабарлар бар.

Амлодипиннің артық дозалануы нәтижесінде кардиогенді емес өкпе ісінуінің дамуы туралы сирек хабарланған, ол кешеуілді басталуымен (қабылдағаннан кейін 24-48 сағаттан соң) білінуі мүмкін және өкпені жасанды желдетуді қажет етеді. Кардиогенді емес өкпе ісінуінің дамуына ықпал ететін факторлар перфузия мен жүрек лықсытуын ұстап тұруға арналған бастапқы реанимациялық шаралар (сұйықтықтың шамадан тыс жүктемесін қоса) болуы мүмкін.

Бисопролол бойынша: β-адреноблокаторлармен артық дозаланғанда күтілетін неғұрлым ықтимал симптомдар брадикардия, артериялық гипотензия, бронх түйілуі, жүректің жедел жеткіліксіздігі және гипогликемия болып табылады. Бисопрололдың бір реттік жоғары дозасына сезімталдық және реакция тұрғысынан субъектілер арасында айтарлықтай ауытқушылық бар. Жүрек функциясының бұзылуы бар пациенттердің бисопролол әсеріне сезімталдығы жоғары болатыны анық.

Емі:

Амлодипин бойынша:

Клиникалық маңызды артериялық гипотензия жағдайында, амлодипиннің артық дозалануы салдарынан жүрек-қантамыр жүйесін белсенді демеу, жүрек пен өкпе қызметіне мониторинг, аяқ-қолды көтеріп қоюды қамтамасыз ету, айналымдағы сұйықтық көлемін және диурезді бақылау өте маңызды. Вазоконстрикторларды қолдану, қолдануға қарсы көрсетілім болмаған жағдайда қантамырлық тонусты және артериялық қысымды қалпына келтіруде пайдалы болуы мүмкін. Кальций глюконатын вена ішіне енгізу, кальций өзекшелерінің блокада әсерінің регрессиясына ықпал етуі мүмкін. Кейбір жағдайларда асқазанды шаю пайдалы болуы мүмкін. Дені сау еріктілерде 10 мг амлодипинді енгізер алдында 2 сағат бұрын белсендірілген көмірді қабылдау амлодипиннің сіңу жылдамдығын төмендетті. Амлодипин елеулі шамада қан плазмасы ақуыздарымен байланысатын болғандықтан, диализдің тиімділігі аз.

Бисопролол бойынша:

Артық дозалану кезінде бисопрололмен емдеу тоқтатылуы тиіс, және жарамды әрі симптоматикалық емді бастау керек. Шектеулі, бірақ қолда бар деректер бисопрололдың диализ жолымен шығарылатынын болжауға мүмкіндік береді.

Күтілетін фармакологиялық әсерлердің және басқа β-блокаторлар бойынша ұсыныстардың негізінде, клиникалық қажеттілік болса келесі жалпы шараларды қарастыру керек.

Брадикардияда: атропинді вена ішіне енгізу. Егер әсері жеткіліксіз болса, изопреналин немесе оң хронотропты әсері бар басқа да препараттар сақтықпен тағайындалуы мүмкін. Кейбір жағдайларда жасанды ырғақ жетекшісін вена арқылы орнату қажет болуы мүмкін.

Артериялық гипотензияда: вена ішіне инфузия және вазопрессорлар; глюкагонды вена ішіне енгізу.

АВ-блокадада (II немесе III дәрежеде): пациенттің жағдайын мұқият қадағалау, изопреналиннің инфузиясы немесе жасанды ырғақ жетекшісін имплантациялау қажет болуы мүмкін.

Жүрек жеткіліксіздігінің кенеттен нашарлануында: диуретиктерді, оң инотропты әсері бар препараттарды, вазодилататорларды вена ішіне енгізу.

Бронх түйілуінде: бронходилататорларды қолдану (мысалы, изопреналин, β2-симпатомиметиктер және/немесе аминофиллинді).

Гипогликемияда: глюкозаны вена ішіне енгізу.



Сообщения о случаях преднамеренной передозировки у человека ограничены

Симптомы:

По амлодипину: имеющиеся данные о значительной передозировке указывают на развитие выраженной периферической вазодилатации и возможной рефлекторной тахикардии. Имелись сообщения о значительной и, вероятно, длительной системной артериальной гипотензии вплоть до шока со смертельным исходом.

По бисопрололу: наиболее характерными ожидаемыми симптомами при передозировке β-адреноблокаторами являются брадикардия, артериальная гипотензия, бронхоспазм, острая сердечная недостаточность, гипогликемия. Имеется значительная вариабельность между субъектами с точки зрения чувствительности и реакцией на однократную высокую дозу бисопролола. Очевидно, что пациенты с нарушениями функции сердца более чувствительны к эффектам бисопролола.

Лечение:

По амлодипину:

В случае клинически значимой артериальной гипотензии, вследствие передозировки амлодипина исключительно важны активная поддержка сердечно-сосудистой системы, мониторинг деятельности сердца и легких, обоспечение возвышенного положения конечностей, контроль за объемом циркулирующей жидкости и диурезом. Применение вазоконстрикторов может оказаться полезным в восстановлении сосудистого тонуса и артериального давления, при условии, что нет противопоказаний к их использованию. Внутривенное введение кальция глюконата может способствовать регрессу эффектов блокады кальциевых каналов. В некоторых случаях может быть полезным промывание желудка. У здоровых добровольцев, применение активированного угля за 2 часа до введения 10 мг амлодипина понижало скорость всасывания амлодипина. Так как амлодипин в значительной мере связывается с белками плазмы крови, диализ малоэффективен.

По бисопрололу:

При передозировке терапия бисопрололом должна приостанавливаться, и должно быть начато подходящее и симптоматическое лечение. Ограниченные, но имеющиеся доступные данные позволяют предположить, что бисопролол выводиться путем диализа.

На основании ожидаемых фармакологических эффектов и рекомендаций по другим β-блокаторам, при клинической необходимости следует рассмотреть следующие общие меры.

При брадикардии: внутривенное введение атропина. Если ответ недостаточен, с осторожностью может назначаться изопреналин или другие препараты с положительным хронотропным действием. В некоторых случаях может потребоваться трансвенозная установка искусственного водителя ритма.

При артериальной гипотензии: внутривенные инфузии и вазопрессоры; внутривенное введение глюкагона.

При АВ-блокаде (II или III степени): тщательно наблюдение за состоянием пациента, инфузии изопреналина или может потребоваться имплантация искусственного водителя ритма.

При внезапном ухудшении сердечной недостаточности: внутривенное введение диуретиков, препараты с положительным инотропным действием, вазодилататоры.

При бронхоспазме: применение бронходилататоров (например, изопреналин, β2-симпатомиметики и/или аминофиллина).

При гипогликемии: внутривенное введение глюкозы.
Сертификаты

Популярные товары

Список лекарств по алфавиту

Вы смотрели

В приложении ещё удобнее и быстрее!

Установить

Спасибо, в другой раз

apteka.com
ул. Муратбаева 23/1050026КазахстанАлматы
+7-700-911-5555
apteka.com
ул. Муратбаева 23/1050026КазахстанАлматы
+7-700-911-5555